Vincent Mispelblom Beyer – stress-, burn-out en depressiecoach

Corona werkt als vergrootglas
bij psychische problemen

Isolatie, quarantaine en social distancing zijn niet goed voor de meeste mensen. ,,Wij gedijen op persoonlijke contact en aanrakingen, hoe klein of kort ook”, weet Vincent Mispelblom Beyer. De depressiecoach besloot daarom vorige maand veertig coachuren weg te geven aan mensen die zo’n uur door corona nodig hebben.

Dertig wandelingen door bos en over heide heeft Mispelblom er inmiddels op zitten met mensen die psychische nood ervaren. Gevoelens van eenzaamheid en angst kwam hij tegen en in een enkel geval zelfs suïcidale gedachten. ,,Alle mensen met wie ik een uur door de natuur wandelde, hadden ook al voor corona psychische problemen. Een depressie, burn-out of angststoornis. Wat je ziet is dat corona als een soort vergrootglas heeft gewerkt. Hun gevoelens en angsten zijn alleen maar groter en heftiger geworden.”

Hij geeft het voorbeeld van de man die al langere tijd werkloos is, zich eenzaam voelt en een angststoornis heeft ontwikkeld. ,,Hij zat in de startfase bij een psycholoog toen het coronavirus uitbrak. Alle al ingeplande afspraken met de psycholoog kwamen in die eerste weken te vervallen. Maar daarmee viel ook zijn houvast en zijn perspectief weg. Wat overbleef was thuis alleen op de bank in de put zitten wezen.”

Volgens Mispelblom is het niet niks om geconfronteerd te worden met een ziekte waarvan je niet weet of en wanneer je het krijgt en waar je dood aan kunt gaan. ,,Als je psychisch niets mankeert is het een vervelende situatie, maar de angst gaat niet echt in je zitten. Heb je al een depressie of een stoornis, dan heb je als het ware een bril op die je kijk op situaties vervormt. Dan wordt die ziekte doodeng. Een van de wandelaars zag niemand meer. Had zich volledig afgezonderd. Het doen van boodschappen werd een enorme opgave. De andere klanten werden ineens gevaarlijke besmettingshaarden. Als je alleen nog op zo’n manier naar de wereld kan kijken, dan kunnen suïcidale gevoelens om de hoek komen kijken.”

Maar ook voor mensen met minder zware klachten kan de quarantaineperiode heftig zijn. Mispelblom: ,,De maatschappij is in een klap stil komen te staan. Dat kan heel goed zijn, een pas op de plaats. Dat adviseren we ook vaak aan mensen met een burn-out. Tegelijk heb je door die stilstand ook tijd om goed naar jezelf te kijken en dat kan behoorlijk confronterend zijn.”

De Bussummer realiseert zich maar al te goed dat een uur wandelen en praten op de hei de problemen van deze mensen niet ineens oplost. ,,Daar is veel meer voor nodig, maar het kan wel een eerste aanzet zijn. Ik had iemand die twee keer afzegde, maar de derde keer toch die drempel over durfde. Het feit dat ze hun verhaal al wandelend konden doen waarbij je elkaar niet aan hoeft te kijken, heeft veel van hen geholpen denk ik. De drempel is hoger als je tegenover elkaar zit in een soort van steriele ruimte. Wat dat betreft heb ik er zelf ook iets aan gehad. Als het even kan, doe ik mijn intakegesprekken in het vervolg al wandelend.

Mispelblom maakt zich wel zorgen over de zorg aan mensen met psychische problemen. Volgens hem zijn de wachtlijsten in het Gooi niet mals. ,,Twintig weken in sommige gevallen. En de nood zal de komende tijd alleen maar toenemen. Op zijn best zal de geestelijke gezondheidszorg straks weer op de helft van zijn vermogen draaien. De wachtlijst zal dus alleen maar langer worden.

Tips zijn nauwelijks te geven, is Mispelbloms mening. Bewegen, buiten zijn, gezond eten en je aansluiten bij een lotgenotengroep kunnen allemaal helpen. ,,Maar daarmee ga je alleen de buitenste ring van depressies te lijf. Je moet het namelijk ook maar op kunnen brengen. Voor die binnenste ring, mensen met ernstige en langdurige depressies, is veel praten en maatwerk noodzakelijk.” 

Wie ook een uur wil wandelen met Vincent Mispelblom Beyer kan zich aanmelden via vincent@mispelblombeyer.nl